Zandvoort – verslag

Hier worden binnenkort (hoop ik) nieuwe foto’s geplaatst.

28 augustus 2004

Eindelijk was het zover. Vandaag zou het beeld van keizerin Elisabeth worden onthuld.

We vertrokken om tien uur. Onderweg naar het station besloot Pim om ons (Linda en ik) maar met de auto naar Zandvoort te brengen. Nou, dat bleek geen goed idee. Onderweg hadden wij alle stoplichten tegen en in Bentveld konden wij slechts stapvoets rijden, doordat wij achter de koetsen van het “keizerlijk” gezelschap reden. Na een keer verkeerd rijden in Zandvoort, stonden wij uiteindelijk bij het station. Wij belden meteen Vera, maar nu reed zij in de file achter de koetsen.

De dorpsomroeper kwam op het stationsplein de komst van keizerin Elisabeth aankondigen. Er arriveerde een, in uitstekende staat verkerende, oude bus. Er was veel te zien en er arriveerden veel mensen. Ik vroeg me af of het ook echte keizerin Elisabethfans waren en dus wellicht van het internetcollega’s.

Vera kwam toch nog vrij snel en wij zochten een plekje. Wij vonden er één op een trap. Beneden ons werd de boel afgezet met slingers, want op spoor 2 zou de stoomtram aankomen. Er arriveerden enkele ‘hoge’ dames en heren, veel pers en heel veel publiek. In afwachting van wat zou komen, stonden wij lekker te kletsen. Vera vertelde dat zij maar liefst 5 (!!!!!) keer naar de musical Elisabeth was geweest.

Beneden ons verliep niet alles vlekkeloos. De stoomtrein had tien minuten vertraging en toen hij arriveerde, was dat op spoor 1. Stonden wij dus even mooi verkeerd. Wij besloten te blijven staan en zagen onder ons een enorme chaos. Het duurde lang voordat wij een glimp mochten opvangen van Pia en haar gevolg.

Vera had verteld dat de sterrenjurk was verloot door de Libelle, maar Pia had toch de sterrenjurk aan. Het gevolg van keizerin Sisi was minder keizerlijk gekleed. Langzaam begaf de stoet zich naar de uitgang.

Vera kent, geloof ik, alle burgemeesters van de omringende gemeentes. Ik was onder de indruk. Wij sloten ons aan bij de stoet. Wat was ik ongelooflijk blij toen ik weer op het stationsplein stond. Mensen, mensen, wat een mensen!

Terwijl het keizerlijk gezelschap en alle bobo’s zich zetelden in koetsen en in de bus, liepen wij verder om langs de route te gaan staan. Toen de koets langskwam, kon ik een leuke foto schieten.

Koets

Wij liepen naar de boulevard de Favauge. Het was ongelooflijk druk. Wij vonden een plekje, maar zagen niets. Er werd van alles gezegd, maar lang niet alles konden wij verstaan. Wat ik heel erg leuk vond was het verhaal over het leven van Elisabeth en dan met name het gedeelte over haar verblijf in Nederland en natuurlijk in Zandvoort. Het verhaal werd verteld door iemand -ik ben zijn naam kwijt- die bezig is met een boek over Elisabeth. Dit had ik al gelezen op een internetsite. Na het verhaal moest Vera weg, dus namen wij afscheid.

Ik wilde toch de onthulling graag meemaken. Linda en ik zochten en vonden een plekje op een hekje. Nu konden wij alles redelijk zien.

Eindelijk was het dan zover. Het doek werd door Pia van het beeld getrokken en van afstand zag het er best aardig uit. Ik liep weer naar het afgezette gedeelte en wij hoorden Pia een gedicht van keizerin Elisabeth voordragen. De koetsen kwamen in beweging, en zo ook alle hoge bobo’s. Ik kon nog even snel een paar foto’s schieten van Pia.

Toen wilden wij het beeld wel eens van dichtbij bekijken, dus op naar het beeld. Ik vond het beeld in eerste instantie wel mooi, maar toen ik ’s avonds op het internet de foto’s van collega’s bekeek, dacht ik daar toch anders over. En nu ik inmiddels ook mijn eigen foto’s heb laten ontwikkelen en afdrukken: het lijkt niet op de keizerin Elisabeth van schilderijen en foto’s. Ik heb mijn foto’s vergeleken met afbeeldingen van schilderijen en oude foto’s van de keizerin. De neus klopt niet, de mond klopt niet, maar vooral de uitdrukking / uitstraling klopt niet.

Beeld 1

 

Beeld 3

Na het bekijken en fotograferen van het beeld, zochten wij een eettent. Na een broodje gezond stapten wij op de trein. We waren moe, maar voldaan. Het was een leuke dag geweest.