Dag 4: Berlijn

Foto’s volgen zeer binnenkort.

26 juli 2019

Ik was even voor zeven uur wakker en Pim werd om half acht wakker, omdat ik de deur open deed. Om half negen zaten we aan de heerlijke, kakelverse broodjes van Bäcker Wiedemann.

Linda had ons gisteren, op mijn verzoek, via Whatsapp tips over Berlijn gegeven. We besloten de Fernsehtürm, het herkenningspunt in Berlijn, niet te doen, omdat we te weinig zouden herkennen. Het Holocaust monument en de Berlijnse muur plaatsten we wel op ons programma.

Checkpoint Charlie en de Berlijnse muur

Onderweg naar het stukje Berlijnse muur, stonden we ineens voor Checkpoint Charlie. Wat een belachelijk toeristisch gedoe zonder enige toegevoegde waarde! Het stukje Berlijnse muur was ook niet echt indrukwekkend. De informatie tegen de muur over Warschau was dat wel, maar het was gewoon zo misselijkmakend heet in de zon, dat wij daar weg wilden.

Vrij onverwacht zagen wij een oude wachttoren die wij herkenden van de journaalbeelden uit onze jeugd. Toen onderdeel van een geheel, nu geheel alleen. Bizar. Ook weer achteraf tijdens het schrijven, ontdekte ik dat het de enige overgebleven wachttoren, met een geheel eigen geschiedenis, aan de Erna-Berger-Straße is. De geschiedenis van de wachttoren is te lezen op een meer dan fantastische blog over Berlijn: Berlijnblog.

Van schaduw naar schaduw

Verder zwervend van schaduw naar schaduw stonden we ineens bij het Holocaust monument. Daar was ik zeer zwaar van onder de indruk. Het spel tussen licht en donker, het verschil in grootte van de stenen, het wel of niet zichtbaar zijn tussen de stenen: het is zo veelzeggend.

We vervolgden onze schaduwzwerftocht en vonden aan de Spree, de rivier die door Berlijn loopt, een restaurant met een heerlijk terras: Die Eins. Met een biertje spoelde Pim zijn Rührei Schinken en ik mijn Spiegelei mit Würstchen weg. Het was een heerlijke lichte lunch die paste bij een bloedhete dag waarop zelfs eten eigenlijk teveel is.

Langs de Spree en het station kwamen we terecht in een mega grote boekenwinkel. Boekenwinkels in Duitsland zijn altijd heerlijk en leiden meestal tot aankopen, maar nu vervolgden we na een bezoek van zeker een uur, onze zwerftocht met lege handen. Onze handen (lees: mijn rugtas op Pims rug) bleven niet lang leeg. In een groot winkelcentrum deden wij noodzakelijke boodschappen en vervolgens moesten wij een opticien zoeken, want Pims bril was plotseling stuk. Er was een schroefje weg, dus viel er een poot af.

Shoppen in Berlijn

Weer onderweg naar het appartement kon ik de verleiding niet weerstaan toen ik zag dat H&M uitverkoop had. Terwijl ik ging shoppen, ging Pim naar het appartement om de boodschappen weg te brengen. Zo had ik lekker even rustig de tijd om de uitverkoopjes te bekijken. Toen Pim terug kwam, was ik nog niet klaar. Gewapend met een aantal kledingstukken liepen we om half zeven naar onze studio. Ik kon nu in ieder geval zeggen dat in Berlijn had geshopt.

We aten ’s avonds bij Erdinger, een Beiers restaurant. Pim nuttigde een Halbes Hänchen en ik een Würstelteller.

Lees verder: Dag 5 – naar Praag