Saga – 4 november 2017 in Hengelo

op 4 november 2017 @ Metropool in Hengelo.

Voorafjes

Het begon allemaal met een berichtje van Zware Metalen op facebook én een grote grijns op mijn gezicht. Ik wist het: SAGA is Heavy Metal! 😉

saga-is-heavy-metal

Ik plaatste het bericht op mijn tijdlijn én op die van de Official SAGA Facebook Group.

Niet veel later kreeg ik de melding dat ik onder hetzelfde bericht getagd was door Remi, een oud-leerling van mij en inmiddels al jaren af en toe ons festivalmaatje. Hij weet dat wij al (zo’n 38/39 van de 40) jaren fan van SAGA zijn en zei: “ff meedoen …”. In no-time had ik besloten om dat maar te doen en dan in het geval van winnen maar te zien waar het schip zou stranden. Pim was nog lang niet hersteld van een loodzware operatie en mocht nog steeds niet rijden. Ik was nog niet hersteld van mijn vrijpartij met perron 5B op het Centraal Station na het concert van Яusskaja en ik wist echt niet of ik zo’n lange autorit zou kunnen maken.

Op 30 oktober was ik weer getagd in het bericht van Zware Metalen en wel door Zware Metalen: “Voor zo’n afscheid moeten we natuurlijk meer kaartjes weggeven, toch? Dus doen we dat gewoon. Gefeliciteerd ‘mijn naam’ en ‘de naam van de andere winnares’ , jullie mogen naar SAGA in Metropool en nog iemand meenemen ook! Stuur even een persoonlijk bericht om alles af te handelen!” Zo gezegd, zo gedaan!

Na vier dagen met toch wel wat ambivalente gevoelens, vertrokken we richting Hengelo. Het viel, maar niet mee. Na zo’n honderd kilometer begonnen de kneuzingen toch wel op te spelen, maar met veel humor, twee stops en een wijntje in het vooruitzicht, kon ik aangekomen brullen: “I did it!”

Na het dumpen van de koffers belandden we achter het hotel bij Brasserie So Nice. Nou, dat was zeker nice: wat was het eten daar een onverwacht en meer dan verrukkelijk avontuur.

Omdat we allebei nog herstellende zijn, moesten we even op tuk, maar daarna was het dan echt zover: op naar het -voor ons zeer waarschijnlijk laatste- concert van SAGA.

Hoofdgerecht

Na het noemen van mijn naam én het tonen van mijn id, ontving ik de gewonnen kaarten. We kochten muntjes en zochten in het overvolle en uitverkochte Metropool een plekje. Dat vonden we op het balkon. Als ik op het hek ging staan, kon ik net het hele podium overzien. Er was al heel veel geschreven over deze allerlaatste tour van SAGA en ik had er veel van gelezen. De recensenten en het publiek waren, bijna zonder uitzondering, laaiend enthousiast geweest in al hun verslagen. Ik had al honderden foto’s voorbij zien komen, maar zelf de opbouw op het podium zien, was toch wel even vet kicken.

Het licht veranderde, het geluid veranderde en SAGA startte als The Pockets het voorprogramma met een akoestische en humoristische set in een oude bibliotheek. Ze speelden achtereenvolgens:

Images (Chapter 1)
Time to go
The perfectionist
Een compilatie van Footstep in the hall, you were right en On the other side
No Regrets (Chapter 5)
The security of illusion

Na de akoestische set duurde het ombouwen zeker een half uur en toen klonk SAGA zoals iedereen het geluid SAGA (her)kent. Het klonk fantastisch, al was er wel wat aan de hand met het geluid van Jim Gilmour: het geluid spoorde niet met wat wat wij hem zagen spelen. Op een zeker moment kon ik dat loslaten en genieten van de elektronische set.

Take a chance
How long
On the loose
The 13th generation
The learning tree
Careful where you step
Time’s up
Someone should
On the air
Mouse in maze
Book of lies

Na de drumsolo van Mike Thorne, volgenden nog vier nummers, gevolgd door de, natuurlijk al vaststaande toegift en de dito tweede toegift.

Humble stance
Scratching the surface (was helaas weer een enorme geluidsruis, maar mogelijk ligt dat aan mijn ervaring van dit nummer)
You’re not alone
Don’t be late (Chapter 2)

Toegift:
The flyer
Wind him up

Tweede toegift:
Compromise

Omdat wij in een hoek stonden waar weinig mensen waren, kon ik -yes, dat ging weer- lekker dansen. Ik heb zelfs nog even het head gebangd tijdens Humble stance, waarop mijn lief in de lach schoot en een aantal andere gasten toch wel even raar opkeken.

Na het concert spoedde ik me naar beneden om mijn vriendin Trudes -die tijdens het concert door Michael Sadler zelfs bij naam genoemd was- even te begroeten. Nadat zij en haar gezelschap waren vertrokken, dronken wij nog een biertje voor het podium en tot mijn grote vreugde kreeg ik van één van de crewleden een plectrum. Onderweg naar de uitgang haalde iemand nog een poster voor mij van de muur. Een fantastische ervaring rijker en gewapend met plectrum én poster verlieten wij Metropool.

saga-collage-metropool

Toetjes

Na zo’n adrenalinekick kunnen wij nooit meteen slapen. Na een uur hotelkamer wilde ik nog even naar buiten en Pim ging gezellig mee. Er waren nog meer mensen vol adrenaline, alleen die hadden het concert van de andere kant meegemaakt. We hadden een gesprek van bijna een uur met Jim Crichton en daarna spraken we ook nog geruime tijd met Michael Sadler. Vlak voor wij weer naar binnen gingen, konden we Jim Gilmour en Mike Thorne ook nog even bedanken voor de geweldige avond.

Links:

The official SAGA website

Jim Gilmour

setlist FM – SAGA Concert Setlist at Poppodium Metropool, Hengelo on November 4, 2017

MetalFan – een review door Jeroen

 

Bovenstaand verslag was eerder, op 6 november 2017 om 17.58 uur, geplaatst als blogbericht op IeniemienieMetalMuis. Het is hier geplaatst op 6 januari 2019 om 8.19 uur.