Korfoe

Van 25 juni 1990 tot en met 9 juli 1990 waren wij op vakantie in Korfoe (Κερκύρα). In deze periode hebben wij praktisch heel Korfoe gezien. ’s Morgens waren wij met de brommer op stap. Rond het middaguur streken wij op een strand neer voor de lunch en de zon. Rond een uur of drie stapten wij weer op de brommer om het eiland verder te verkennen.

Korfoe is werkelijk een prachtig eiland. Het is groen en de temperatuur in deze periode is bijzonder aangenaam, tenzij je, zoals wij, een hittegolf meemaakt. En het Korfiotisch eten en drinken is verrukkelijk.

De reisgidsen, de hostess en medereizigers raadden ons aan om het Achillion te bezoeken. Dus na anderhalve week gingen wij naar Gastouri. Het Achillion ligt even buiten het plaatsje Gastouri.

Het Achillion functioneerde in 1990 als casino en dat vond ik toen eigenlijk een vorm van heiligschennis.

Korfoe 2

Op Korfoe noemen ze het Achillion een kasteel of paleis, maar daar vond ik het absoluut niet op lijken. Het heeft meer iets weg van een villa. Ik vond de buitenkant niet mooi en ik vond het ook niet echt op Korfoe passen.

Korfoe 1

Het Achillion was, zeker wat betreft keizerin Elisabeth, behoorlijk karig. Wat het bezoek zeer zeker wel de moeite waard maakte, was de prachtige, in etages aangelegde, tuin en het fantastisch uitzicht.

Korfoe 3

In de tuin staat ook het beeld van Achilles, de god waaraan het Achillion zijn naam dankt.

Korfoe 4

Keizerin Elisabeth en het Achillion

In juni 1861 schreef lijfarts Josef Skoda keizerin Elisabeth een verblijf op Korfoe voor. De doodzieke keizerin leed aan een ernstige longziekte en op dit eiland zou zij kunnen genezen. Hierop volgde de eerste kennismaking van keizerin Elisabeth met Korfoe. Keizerin Elisabeth noemde het eiland “den schönsten Punkt der Welt” en zij werd snel verliefd op Korfoe.

In 1885 maakte keizerin Elisabeth een reis door Griekenland. De Oostenrijkse consul en schrijver van het boek “Odysseische Landschaften” Alexander von Warsberg maakte onderdeel uit van het reisgezelschap. In 1888 was hij de eerste raadsman bij de bouw van een slot op Korfoe. Hij kwam met het voorstel het slot in Gastouri te bouwen, op de plek waar de oude Venetiaanse villa Braila stond. Villa Braila was de plek waar keizerin Elisabeth tijdens haar eerste verblijf was geweest. In 1889 stierf Alexander von Warsberg. Zijn plannen voor de bouw voor het slot had hij niet kunnen verwezenlijken.

Keizerin Elisabeth koos August von Buglicht als zijn opvolger. Von Buglicht trok de Napolitaanse architect Rafaele Carito aan voor het ontwerp en de bouw van het slot op Korfoe. Carito was daarbij verplicht de wensen van de keizerin te vervullen. Het moest “einen Palast mit Säulenhallen und hängenden Gärten, von unberufenen Blicken geschützt – märchenhaft, hochmütig, heilig” worden.

Keizerin Elisabeth was een gepassioneerd liefhebster van Griekenland, de Griekse cultuur en de Griekse mythologie. Zij noemde haar slot naar haar Griekse mythologische held Achilles. In 1892 was het slot klaar, maar inmiddels was haar passie voor het slot vervlogen. Reeds één jaar later zocht zij een koper voor het slot.

Ook de familie in Wenen was weinig gecharmeerd van het slot op Korfoe. Aartshertogin Gisela was de enige die ooit haar moeder op Korfoe bezocht. Na de dood van keizerin Elisabeth erfde haar dochter Gisela het slot. Zij verkocht het direct door aan het keizerlijke familiefonds. Met grote financiële verliezen kon keizer Franz Joseph in 1907 het slot verkopen aan de Duitse keizer Wilhelm II.