Revolutie

De revolutie liet ook Oostenrijk niet onberoerd. De situatie in Wenen werd zo gespannen dat Aartshertogin Sophie met haar kinderen, onder het mom van een vakantiereisje naar het, aan het keizerlijk huis loyale, Tirol vluchtte. Aartshertogin Sophie -de enige man in de Hofburg- zou zich in Innsbruck ontwikkelen tot het dominerend brein achter de contrarevolutie.

Aan het eind van de maand juni van het revolutiejaar 1848 reisde hertogin Ludovika met haar twee oudste zonen en twee oudste dochters naar haar zus Sophie in Innsbruck.

In Innsbruck ontmoette Elisabeth haar neven voor de eerste keer. Aartshertog Franz Joseph maakte geen indruk op haar, maar er ontstond wel een band tussen haar en aartshertog Karl Ludwig. Na de ontmoeting bleven zij elkaar nog jaren brieven schrijven en cadeautjes sturen.

Ook werd er in Innsbruck door aartshertogin Sophie en hertogin Ludovika voor het eerst gesproken over een eventueel huwelijk tussen Franz Joseph en Helene. Na terugkomt in Beieren werd er dan ook meteen meer werk gemaakt met de opvoeding van Helene. Langzaam raakte de opvoeding van Helene tot toekomstige keizerin in het slop tot in het najaar van 1852. Toen ontving hertogin Ludovika een brief van haar zuster Sophie, waarin weer werd gesproken over een mogelijke verbintenis tussen Helene en Franz Joseph. De door Sophie gewenste koppelingen met andere Duitse prinsessen waren niet gelukt. De laatste mogelijkheid tot een koppeling met een Duitse én katholieke prinses was een huwelijk van keizer Franz Joseph met prinses Helene in Beieren.

Terug naar Onbezorgde jeugd of Elisabeth Amalie Eugenie – menu