Het armenhuis

Ik zag net een foto van het armenhuis in Sappemeer en dacht meteen aan mijn opa.

Mijn opa heeft als kleine jongen in het armenhuis gewoond. Dat had hij mij wel eens verteld toen ik kind was en dat had een zeer diepe indruk op mij gemaakt. Toen ik later, nog steeds als kind, de serie Bartje zag, moest ik zo aan mijn opa denken.

Een flink aantal jaren geleden kreeg ik een cassettebandje van mijn tante Lammy mee waarop een radio-interview met mijn opa stond. Mijn man heeft er een mp3-bestandje van gemaakt en toen kon ik het beluisteren. Weer had opa het over het armenhuis. De tranen sprongen in mijn ogen.

Wat hij precies vertelde, weet ik niet meer. Ik kan natuurlijk even gaan luisteren, maar dat vind ik heel erg heftig. Opa’s stem horen, opa die in het Gronings zijn verhaal doet. Het doet me heel veel.

Misschien dat ik toch straks even zijn verhaal over het armenhuis ga beluisteren. Eén ding is in ieder geval zeker: wonen in het armenhuis was geen pretje.