Poppenhuis

Ik ben verslaafd. Ja, echt! Verslaafd aan Pinterest! Op mijn borden verzamel ik onder meer pins over hand letteren, bullet journals, andere creatieve zaken én foto’s uit het verleden.

Vandaag zag ik, waarschijnlijk door die foto’s uit het verleden, een suggestie: een foto van oude poppenhuismeubeltjes. Deze meubeltjes leken enorm veel op de meubeltjes uit ons poppenhuis. Ik was meteen weer even net drie dagen zeven of acht jaar en woonde even weer in Drachten.

Met heel veel kabaal -vele jaren later hoorde ik dat onze buurman dat had veroorzaakt- werd pakjesavond ingeluid. Na het uitpakken van een aantal pakjes, kregen mijn zusje en ik samen een heel klein cadeautje: een briefje van Sint Nicolaas. Ik kon of net of al anderhalf jaar lezen en begreep dat we naar de zolder moesten. Waarom weet ik nog steeds niet, maar dat vonden wij echt heel erg eng. Gelukkig wilden papa en mama wel met ons meegaan. We moesten ergens -het was iets groots- een plaid vanaf trekken en dat deden we na veel gedraal met angst en beven. De vreugde die wij voelden toen wij het poppenhuis, ons poppenhuis zagen, is echt met geen pen te beschrijven. De pakjes die volgden bevatten poppenhuispoppetjes en poppenhuismeubeltjes. Wat voelden wij -nee, waren wij- de dagen, maanden, jaren na die ene pakjesavond toch enorm rijk met ons poppenhuis.