In stilte …

… geboren.

Vanmorgen vroeg las ik dit bericht en vanmiddag pas dit bericht. Het was een dag vol tranen, veel tranen. Een dag waar mindfulness en (zwarte) humor écht niet werkten.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Als deze wet een feit is (Dat kan toch niet anders????? Alsjeblieft?????), gaan wij in 2019 na 25 jaar weer aangifte doen.

Als er echt geen restrictie is aan het aantal weken, wordt eindelijk het tweelingbroertje van Linda en de grote broer van Lex ook wettelijk erkend.

Als deze wet een feit is (Dat kan toch niet anders????? Alsjeblieft?????), gaat dinsdag en/of woensdag figuurlijk en letterlijk de vlag uit.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Wat er ook gebeurt:

  • Het monument in Zaandam is een feit. Daar heb ik op mijn blog/site nog nooit over geschreven, maar ik vermoed dat ik dat nog wel ga doen.
  • Ik heb een vette reminders op onder meer plakbriefjes, in mijn agenda en op mijn facebook (niet zichtbaar) geplaatst voor mijn eerste tattoo. Het ontwerp, mijn ontwerp is al maanden zo goed als klaar en de afspraak staat al vele, vele maanden, om precies te zijn: sinds een concert van DevilDriver. Poehhee!
  • Mijn favoriete fotograaf gaat komend voorjaar een schaduwfoto van mijn gezin maken. Eindelijk mijn gezin compleet in beeld en daar verheug ik mij zo echt enorm op.