Sjaak

Het licht is uit ………….

Toen ik hem zag, was ik op slag verliefd. Wat was hij mooi, maar ook een beetje zielig. Zijn eerste en vorige eigenaar had hem teruggebracht naar de winkel. Als de winkel hem niet terug zou nemen, zou zij hem in de natuur loslaten (!).

We zaten midden in een verhuizing, maar namen de tijd om een mooi terrarium te zoeken. Het terrarium werd gevonden en geplaatst in ons nieuwe huis. We haalden Sjaak op en hij werd de eerste bewoner van ons nieuwe huis, waar wij elke dag bezig waren én natuurlijk nu ook de tijd namen voor Sjaak.

Ik grapte wel eens tegen Sjaak: “Als ik toch een baardagaamvrouwtje was, zou ik jou kiezen.”

Vanmorgen ergens tussen 7 uur en kwart voor 9 is Sjaak overleden. Zoals elk najaar/elke winter was hij niet helemaal fit: een soort winterruststand. Hij was net verveld -er zat nog één los stukje op zijn staart- en hij begon alweer mooi in zijn nieuwe vel te zitten.

Het is gewoon niet te bevatten.

Ik heb stekker van de lampen van zijn terrarium uitgedaan, een witte doek over Sjaak heen gelegd en een brandend kaarsje op zijn terrarium gezet. Vanavond gaan Pim en ik Sjaak begraven.

Het is figuurlijk en letterlijk veel donkerder in onze woonkamer, in ons huis.

Sjaak
Deze foto heb ik op 22 november 2018 gemaakt: de laatste foto van Sjaak.

Rust zacht, lieve Sjaak.

Update rond 22.30 uur:

Pim en ik hebben Sjaak net voor het donker werd begraven. Pim heeft gegraven, ik heb Sjaak in zijn laatste rustplaats gelegd en heb hem bedekt met het zand uit zijn terrarium, Pim heeft het grafje bedekt met het uitgegraven zand. Vervolgens heb ik zijn graf geprobeerd te maken zoals zijn terrarium was ingericht. Toen we klaar waren, was het echt donker. Letterlijk en figuurlijk.
Samen hebben we zijn terrarium in de schuur getild. Op zijn plek in onze kamer staat nu een boeket bloemen (dat heeft Pim voor hem gehaald), een afgebroken bloem (!) in een drijfschaal, zijn laatste foto en natuurlijk een brandend kaarsje.
Het is en blijft absoluut anders dan het overlijden van een mens, maar Sjaak was wel een gezinslid, ons gezinslid. Als baardagaamvrouwtje zou ik hebben gezegd: het was een mieterse én lekkere gozer.

En nog een update rond 22.30 uur:

En ik citeer mijzelf even: “Het is en blijft absoluut anders dan het overlijden van een mens …”

Het is echt anders, heel anders. We hebben net gehoord dat Pims vader, mijn schoonvader op sterven ligt.

Update 1 – d.d. 30 november 2018:

We zijn bij Pims vader, mijn schoonvader geweest. Hij moet het leven los gaan laten, maar dat is moeilijk, roept angst op. Triest.

Update 2 – d.d. 30 november 2018:

We hebben net vernomen dat onze Sjaak zeer waarschijnlijk “gewoon” van ouderdom is gestorven. Dat geeft echt rust.
Ook hebben wij inmiddels een nieuwe generatie baardagaampjes mogen aanschouwen. Ze zijn zo leuk! Het is nu echt te vroeg, maar ik vermoed dat in de toekomst ons gezin wel weer uitgebreid wordt met een baardagaam.

Update 6 december 2108:

Pims vader heeft in de late avond van 30 november 2018 het leven los kunnen laten.

Rust zacht, pa.