De oude man

De oude man

Hij kwam de ontbijtruimte binnengelopen. Een beetje krom, een beetje klunzig. Wel lang haar in een mager staartje, dat dan weer wel. Een beetje kalend -flinke inhammen- en flinterdun haar.
Hij snapte er niet veel van. Pim hielp hem, op zijn verzoek, om een bak koffie uit het apparaat te ontfutselen. Met een scheef oog en een glimlach -en een beetje leedvermaak ook- zagen wij hem zijn ontbijt nuttigen. Hij was zichtbaar moe. Toen wij de ontbijtruimte verlieten, groette hij heel vriendelijk.

Een paar uur later …

Hij stond ‘facking’ op het podium voor onze neuzen!!! Als een energieke godheid stond hij in een lederen outfit op zijn (bulldozer) bas te raggen en vocaal te blèren. Iets met deathmetal. Bizar, maar onvergetelijk detail: zijn haar vloog tijdens deze gig in de fik (hé, dat rijmt).

De oude man bleek trouwens iets minder oud dan hij in het hotel leek: één maand en dertien dagen jonger dan ik.