Crowdsurfen – I did it!

Het is echt niet te beschrijven hoe euforisch mensen na het crowdsurfen voor het podium belanden, langs de beveiliging rennen en zich weer tussen het publiek mengen. Crowdsurfen moet echt meer dan geweldig zijn. En eng! Stel je voor dat het publiek je per ongeluk laat vallen. En stel je voor dat je dan nog in de puinpoeier ligt als je na de schoolvakantie op een nieuwe school moet beginnen.

Een meisje rende na haar crowdsurfavontuur helemaal hyper langs de bewaking en langs mij. Na een spontane high-five vroeg ik haar: “Hoe doe je dat?” Voor ik het wist, had Pim mijn bril, tas en camera en werd ik door het meisje het publiek ingetrokken. Ver van het podium tikte ze twee mannen aan, wees met haar wijsvinger omhoog en daarna naar mij. Daar ging ik: omhoog en gedragen door de handen van het publiek surfte ik naar voren en landde veilig in de handen van de beveiliging.

Crowdsurfen – I did it!

Het is echt één van de meest superüberultravette dingen die ik ooit in mijn leven heb gedaan. Wat een adrenalinekick! Echt onbeschrijfelijk waanzinnig te gek!

Het is gefilmd, mijn euforie spatte van een foto af in een één of andere internetkrant en -dat is toch het allergaafst- onze zoon is zo trots op zijn moeder.

55 jaar -wel een beetje raar- trillend op mijn benen, mijn eerste keer crowdsurfen, Whitechapel, Into The Grave 2017: een onvergetelijke belevenis.

Dit bericht was oorspronkelijk geplaatst op IeniemienieMetalMuis en is hier geplaatst op 12 januari 2019. Het is hier dus geantidateerd.