Pap, ik mis je!

Soms was je echt niet leuk en zeker na je hersenbloeding niet. Al jouw minder leuke karaktertrekken leken sterker. Vanaf dat moment leefde je vele jaren ook meer in het verleden dan in het heden. Na je operatie kwam je in een delier: raar en af en toe echt heel erg naar, maar soms waren de effecten van de hersenbloeding en het delier helemaal weg. Dan was je weer wie je ooit was: de belangstellende, liefhebbende en bezorgde papa. Dan wist je gewoon ineens weer alles van vroeger én van het heden.

Gisteren een jaar geleden vroeg je nog naar het optreden van Pim in de P3, had je onthouden dat de man van Mirjam in dezelfde band speelde, vond je de dagelijkse soep nog zo lekker en was je zo ziek, zo broos, zo graatmager.

Ongeveer nu, maar dan een jaar geleden was Lex op een Fikfeest bij de “buren”, bonkten wij thuis lekker mee op de bassen van dat feest en was Linda net of bijna thuis. Ik ging bijna naar bed, niet wetend dat de telefoon zo’n zes uur later zou gaan.

Jij ging toen wij er allemaal waren.  Pap, ik mis je!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.